AşK
Aşkın esiriysen gönülden eğer
|
Yazar: Yakup Şimşek |
Aşkın esiriysen gönülden eğer
|
Yazar: Yakup Şimşek |
Büyüdüm zannetme anne
Aldanıp da boyuma…
Koşarken düşecek,
Düşünce ağlayacak
“Yavrum! ” der demez sen
Gözyaşıyla ıslanacak çağdayım.
Anne,
Ben hâlâ o yaramaz çocuğum
Şeytanlık işim gücüm
Mazurdum ya küçücükken
Büyüdükçe büyüdü kabahatim.
Kız bana anne, azarla beni
İstersen çek kulaklarımı
Ben ki…
Bakışınla bile uslanacak çağdayım.
Benim de saçlarıma kır düştü senin gibi
Evlatlarım var benim de, sığmıyor kucağıma
Ama ben yine kıvrılıp kucağına
Başımı dizlerine yaslanacak çağdayım.
Kapanmaz yaramı saran tuzun adı gurbettir
Yazda iliğimi kesen buzun adı gurbettir
Etekleri nimet dolu gelse de yaz mevsimi
Ak kiraz yemediğim temmuzun adı gurbettir
Kaş çatık, surat asık… Yüz çevirince sılam
Naçarken tebessüm eden uz’un adı gurbettir
Toprak yok iken küre-i arzda vatandan gayrı
Özümü sarmayan o soysuzun adı gurbettir
Türlü türlü nam edinmiş kendine, ben diyeyim
Mahlası hâr, kısası od, uzun adı gurbettir
Seraptan seraba koşturup susuz sahralarda
Ömrümü tüketen kılavuzun adı gurbettir
Visal-i yâri dilde dua, düşte rüya edip
Âhiret’e kalan arzumuzun adı gurbettir
Yazar: Yakup Şimşek